שקלים, פרק ד', משנה ב'. די דאזיקע משנה גייט ווייטער צו רעדן וועגן די זאכן וואס ווערן געקויפט פון תרומת הלשכה, און דערנאך גייט זי אריבער צו די זאכן וואס ווערן געקויפט פון שיירי הלשכה - די רעשטלעך, דאס הייסט די שקלים וואס זענען פארבליבן אין דער לשכה נאכדעם וואס מען האט פון איר גענומען די גאנצע תרומת הלשכה.
די וואס קומען פון תרומת הדשן:
"פרה" - די פרה אדומה.
"שעיר המשתלח" - דער שעיר וואס מען שיקט אוועק אום יום כיפור אים אראפצואווארפן פון שפיץ בארג.
"ולשון של זהורית" - די פאדעם אדער דאס שטיקל מאטעריאל וואס איז געפארבט געווארן רויט, וואס מען האט אריינגעווארפן אין די פארברענונג פון דער פרה אדומה. מען דארף אונטערשיידן צווישן דעם און דעם רויטן פאדעם וואס מען האט געבונדן צווישן די הערנער פון דעם שעיר המשתלח, וואס ווערט דערמאנט ווייטער אין דער משנה: יענער פאדעם איז נישט געקומען פון תרומת הדשן, אבער דער וואס מען האט אריינגעווארפן אין דער פארברענונג פון דער פרה אדומה - יא.
אלע די דאזיקע זאכן "באין מתרומת הדשן" - זענען געקויפט געווארן פון די געלטער פון תרומת הדשן.
די וואס ווערן געבויט פון שיירי הלשכה:
"כבש פרה" - די ראמפע וואס מען האט געמאכט פאר דער פרה אדומה, וואס האט געפירט פון הר הבית צו הר הזיתים, דער ארט וואו מען האט געטאן דעם גאנצן פראצעס פון דער פרה אדומה: איר שחיטה, דאס שפריצן פון איר בלוט און איר פארברענונג. די דאזיקע ראמפע איז געבויט געווארן אויף אן אופן אז אפילו אויב עס וואלט געווען א קבר אונטער איר, וואלט זי נישט אריבערגעטראגן די טומאה, ווייל זי איז געבויט געווארן מיט א ריי בויגנס וואס זענען געווען אויסגעפלאנט צו חוצץ זיין קעגן דער טומאה.
"וכבש שעיר המשתלח" - די ראמפע וואס האט געדינט דעם שעיר המשתלח בעת מען האט אים געשיקט פון הר הבית צום מדבר. די דאזיקע ראמפע איז געבויט געווארן אים אפצוהאלטן די מענטשן וואס פלעגן זיך אנפאלן אויף דעם שליח וואס האט געפירט דעם שעיר: עס זענען געווען וואס פלעגן אים אנפאלן ווייל ער נעמט ארויס זייערע זינד, און כדי צו פארמיידן די דאזיקע פראבלעם האט מען געבויט די ראמפע.
"ולשון שבין קרניו" - דאס רויטע שטיקל טוך וואס איז געבונדן געווארן צווישן די הערנער פון דעם שעיר המשתלח.
"ואמת המים" - די וואסער רינע וואס איז געפלאסן דורך בית המקדש, וואס האט אמאל געדארפט א פארריכטונג.
"וחומת העיר ומגדלותיה" - די מויער פון ירושלים און אירע טורעמס.
"וכל צרכי העיר" - די פארשידענע נויטן פון דער שטאט, ווי אויסגראבן ברונעמס, פארריכטן די גאסן און היטן די שטאט.
אלע די "בונים משירי הלשכה" - זענען גענומען געווארן פון די שיירי השקלים וואס זענען פארבליבן אין דער לשכה פון וועלכער מען האט געמאכט די תרומת הלשכה.
די מיינונג פון אבא שאול: לויט זיין מיינונג, די ראמפע פון דער פרה אדומה - "כהנים גדולים עושין אותו משל עצמן". די כהנים גדולים פלעגן אויסקלייבן צו באצאלן דערפאר אליין פון זייער פריוואטן געלט, ווייל דאס איז געווען אן באזונדער ענין וואס זיי האבן געוואלט אז עס זאל גערעכנט ווערן ווי א מצוה פון זיי אליין.
צוזאמענפאסונג: אין דער דאזיקער משנה האבן מיר אויסגערעכנט די זאכן וואס קומען פון תרומת הדשן - די פרה אדומה, דער שעיר המשתלח און די לשון של זהורית וואס מען האט אריינגעווארפן אין דער פארברענונג פון דער פרה; און די זאכן וואס ווערן געבויט פון שיירי הלשכה - די ראמפע פון דער פרה, די ראמפע פון דעם שעיר המשתלח, די לשון וואס איז צווישן זיינע הערנער, די וואסער רינע, די מויער פון דער שטאט און אירע טורעמס און אלע נויטן פון דער שטאט. און צום סוף די שיטה פון אבא שאול, אז די ראמפע פון דער פרה אדומה ווערט געמאכט פון דעם פריוואטן געלט פון די כהנים גדולים.