מיר גייען װײַטער אין מסכת שבת. די דאָזיקע משנה זעצט פאָר און האַנדלט װעגן די פאַרשידענע שיעורים פאַרן חיוב פון הוצאה אין שבת.
"אדמה":
די כװנה איז צו אַ סאָרט ערד, אַ מין ליים, װאָס האָט געדינט צו מאַכן חותמות. דער שיעור װאָס איז מחייב איז כדי צו מאַכן אַ חותם - די מאָס ערד װאָס איז גענוג פאַר אַ חותם פון מרצופים, דאָס זײַנען זײער גרויסע כלים װאָס האָבן געדינט פאַר פאַרשיקן, װאָס מען פלעגט זײ פאַרחתמענען מיט חותמות געמאַכט פון ערד. דאָס איז די דעה פון רבי עקיבא. און חכמים זאָגן: ניט אַ גרויסער חותם פון די גרויסע פּעקלעך, נאָר װי דער חותם פון בריװ, װאָס איז געװען קלענער.
"זבל וחול הדק":
זבל איז מיסט פון בהמות, און מיט אים װערט אויך געציילט דין זאַמד. זײער שיעור: כדי צו פֿאַרמיסטן אַ שטענגל קרויט - די דעה פון רבי עקיבא. און חכמים זאָגן אַ קלענערן שיעור: כדי צו פֿאַרמיסטן אַ ציבעלע, איין שטעקל ציבעלע.
"חול הגס":
אַנטקעגן דעם דינעם זאַמד װאָס איז דערמאָנט געװאָרן, רעדט מען דאָ פון אַ גרעבערן זאַמד. זײַן שיעור: כדי צו געבן אויף אַ פֿולן גרויסן לעפֿל קאַלך, דאָס הײסט אַ לעפֿל פֿול מיט טינק, װאָס דער זאַמד איז געװען אײנער פֿון זײַנע חלקים. אַזאַ מאָס זאַמד, װאָס איז גענוג צוצוגעבן צו אַ לעפֿל טינק, איז דאָס װאָס איז מחייב אין שבת פֿון װעגן הוצאה.
"קנה":
אַ ראוי'ער קנה: זײַן שיעור איז כדי צו מאַכן פֿון אים אַ קולמוס - אַנשטאָט אַ פֿעדער, האָט מען געקענט ניצן אַ קנה צו שרײַבן.
אַ קנה װאָס איז ניט ראוי: אויב ער איז געװען צו גראָב און מען קען פֿון אים ניט מאַכן קײן קולמוס צוליב זײַן גראָבקײט, אָדער אויב ער איז געװען צעקװעטשט און צעטראָטן און ס'איז מער ניטאָ אין אים קײן צורה װאָס איז ראוי פֿאַר אַ קולמוס - װערט זײַן שיעור געמאָסטן לויט זײַן ניץ פֿאַר ברענען: כדי צו קאָכן דערמיט די גרינגסטע בײץ פֿון די בײצים, אַ בײץ װאָס קאָכט זיך אָפּ גיך. די משנה מײנט אַ הינערנע בײץ, װען זי איז צעקלאַפּט און אַרײַנגעטאָן אין אַן איילפּעס װאָס איז שוין װאַרעם געװאָרן. און די כװנה איז ניט צו דער צײַט פֿון קאָכן די גאַנצע בײץ, נאָר בלויז כדי צו קאָכן װי אַ גראָגרת פֿון איר.
דער שיעור פון הוצאה אין שבת בכלל איז װי אַ גראָגרת. דעריבער אויך אין דער דאָזיקער מלאכה, װאָס איז באַהאַלטענערהײט אַ ענין פֿון הוצאה - װײַל דער שיעור װערט באַשטימט לויט די מאָס װאָס מען קען דערמיט קאָכן - װערט די זאַך געמאָסטן לויט דעם שיעור פֿון אַ גראָגרת פֿון יענער בײץ.