די משנה פאר אונדז באשרייבט בפרטיות ווי אזוי דער פראצעס איז פארגעקומען, ווען צענדליקער טויזנטער פון כלל ישראל האבן געשאכטן דעם קרבן פסח ערב פסח. די משנה זאגט אז דער פסח איז געשאכטן געווארן אין דריי כתות, און דאס לערנט זי אפ פון די לשון הפסוק, אז דער קרבן דארף געשאכטן ווערן דורך "כל קהל עדת ישראל".
דער מקור פאר די חלוקה אויף דריי כתות:
כלל ישראל ווערט באשריבן אין דעם פסוק מיט דריי טערמינען:
"קהל"
"עדת"
"ישראל"
פון די דריי טערמינען לערנען מיר אז די שחיטה איז געטאן געווארן אין דריי באזונדערע גרופעס.
דער סדר פון דער ערשטער כת:
די ערשטע כת איז אריין אין דער עזרה אין בית המקדש, און די עזרה איז אנגעפולט געווארן מיט מענטשן און מיט די קרבנות פסח. ווען זי איז אנגעפולט געווארן, האט מען פארמאכט די טירן פון דער עזרה, און די כהנים האבן געבלאזן אין זייערע חצוצרות: תקיעה, תרועה און תקיעה. די כהנים זענען געשטאנען אויסגעשטעלט אין רייען און אין שורות, פונעם ארט וואו די שחיטה איז געטאן געווארן ביזן מזבח.
די שורות פון די כהנים און די כלים אין זייערע הענט:
אין די הענט פון די כהנים זענען געווען כלים צו מקבל זיין דאס בלוט, געמאכט פון זילבער אדער גאלד. די שורות זענען געווען איינהייטלעך:
איין שורה פון כהנים וואס האלטן אלע אין זילבערנע כלים.
אן אנדער שורה וואס האלטן אלע אין גאלדענע כלים.
מען האט נישט אויסגעמישט זילבערנע כלים און גאלדענע כלים אין דער זעלבער שורה, סיי ווייל מען האט געזוכט איינהייטלעכקייט און סיי ווייל אזוי האט זיך דאס אויסגעזען שענער.
פארוואס האבן די כלים נישט געהאט קיין פלאכן דנא:
די כלים וואס זענען געווען צום מקבל זיין דאס בלוט זענען נישט געמאכט געווארן מיט קיין פלאכן דנא, נאר מיט א שפיציקן. דער טעם דערפאר: אפשר וועט איינער פון די כהנים אים אוועקשטעלן אויף דער פאדלאגע, און צוליב די פילע טויזנטער כלים מיט בלוט קען דאס בלוט פארגליווערט ווערן, און מען וועט שוין נישט קענען עס שפריצן אויפן מזבח און מקיים זיין דערמיט דעם קרבן פסח. ווען דער דנא איז געמאכט געווארן שפיציק, האט מען בכלל נישט געקענט אוועקשטעלן דעם כלי, און די כהנים האבן געמוזט אים ווייטער אריבערגעבן פון האנט צו האנט ביז מען האט געשפריצט דאס בלוט אויפן מזבח.
לסיכום: אין דער דאזיקער משנה האבן מיר געלערנט וועגן דער חלוקה פון די וואס שאכטן דעם פסח אויף דריי כתות, וואס ווערט אפגעלערנט פון די לשון הפסוק "כל קהל עדת ישראל"; וועגן דעם סדר פון דער ערשטער כת'ס אריינגיין אין דער עזרה, דעם פארמאכן פון די טירן און דעם בלאזן פון די כהנים אין די חצוצרות; וועגן די איינהייטלעכע שורות פון די כהנים מיט זילבערנע כלים און גאלדענע כלים; און וועגן דעם שפיציקן דנא פון די כלים, וואס איז געווען כדי צו פארמיידן זייער אוועקשטעלן און דאס פארגליווערן פון דעם בלוט אין זיי.