פֿאַר אונדז איז משנה ט' אין פּרק י"ד פֿון מסכת יבמות, וואָס האַנדלט וועגן צוויי ברידער - איינער אַ חרש און איינער אַ פּיקח - וואָס זײַנען חתונה געהאַט מיט צוויי פֿרויען, איינע אַ חרשת און איינע אַ פּיקחת. די משנה באַהאַנדלט די פֿראַגע וואָס איז דער דין פֿון דער פֿרוי ווען איינער פֿון די ברידער שטאַרבט, און ווער פֿון די ברידער מעג גט'ן זײַן יבמה נאָך דעם וואָס ער האָט זי גענומען.
דער פֿאַל וואָס פֿאַר אונדז:
"שני אחים, אחד חרש ואחד פיקח" - איין ברודער אַ חרש און איין ברודער אַ פּיקח.
"נשואים לשתי נכריות" - צוויי פֿרויען וואָס זײַנען נישט קרובֿים איינע צו דער אַנדערער, דהײַנו זיי זײַנען נישט שוועסטער.
"אחת חרשת ואחת פיקחת" - די חרשת איז חתונה געהאַט מיטן חרש, און די פּיקחת איז חתונה געהאַט מיטן פּיקח.
עס איז געשטאָרבן דער חרש, דער מאַן פֿון דער חרשת:
וואָס טוט דער פּיקח, דער מאַן פֿון דער פּיקחת? חליצה איז נישט קיין מעגלעכקייט, ווײַל די יבמה - זײַן ברודערס אלמנה - איז אַ חרשת, און זי קען נישט חולץ זײַן. דעריבער "כונס" - ער דאַרף איר מייבם זײַן. און די משנה לייגט צו: "אם רצה להוציא - יוציא" - אויב ער וויל זי גט'ן מיט אַ גט, איז די רשות אין זײַן האַנט, און זײַן גט איז מועיל, ווײַל ער איז אַ פּיקח.
עס איז געשטאָרבן דער פּיקח, דער מאַן פֿון דער פּיקחת:
וואָס טוט דער חרש, דער מאַן פֿון דער חרשת? אויך דאָ איז חליצה נישט קיין מעגלעכקייט, ווײַל ער איז אַ חרש. דעריבער "כונס" - ער דאַרף איר מייבם זײַן. נאָר "אין מוציא לעולם" - קיינמאָל קען ער זי נישט גט'ן, ווײַל זײַן גט איז נאָר מדרבנן, און ער האָט נישט די כּוח צו מבטל זײַן דעם קשר וואָס איז מדאורייתא, וואָס איז געקומען מכּוח זײַן ברודער, וועמענס קידושין און נישואין זײַנען געווען מן התורה.
לסיכום: אין ביידע פֿאַלן וואָס פֿאַר אונדז איז חליצה נישט מעגלעך - אינעם ערשטן פֿאַל מחמת דער יבמה, די חרשת, און אינעם צווייטן פֿאַל מחמת דעם יבם, דעם חרש - און דעריבער איז אין ביידע דער דין "כונס". דער חילוק צווישן זיי איז אינעם כּוח פֿון גירושין: דער פּיקח, וועמענס גט איז מדאורייתא, מעג זי אַרויסלאָזן אויב ער וויל; אָבער דער חרש, וועמענס גט איז נאָר מדרבנן, קען דערמיט נישט מתיר זײַן אַ קשר וואָס איז געשאַפֿן געוואָרן מכּוח קידושין און נישואין פֿון זײַן ברודער דעם פּיקח, און דעריבער קען ער זי קיינמאָל נישט אַרויסלאָזן.