שבת, פרק כ', משנה א'. די דאזיקע משנה האנדלט וועגן מכשירי אוכל נפש - זאכן וואס מען דארף צו גרייטן דאס עסן אום יום טוב, וואס מען מעג זיי טאן אום יום טוב. די פראגע וואס שטייט צו באטראכטן איז וועגן מכשירי אוכל נפש וואס מען האט זיי געקענט טאן נאך פאר יום טוב: וואס איז זייער דין אום יום טוב אליין?
ווי מיר האבן געזען אין פריערדיקן פרק וועגן מילה, האט רבי אליעזר געהאלטן אז מען מעג טאן אלע נויטיקע גרייטונגען, אפילו יענע וואס מען האט זיי געקענט טאן פאר שבת. אויף די זעלבע וועג פסקנט ער אויך אין ענינים פון אוכל נפש: כאטש די גרייטונג האט געקענט ווערן געטאן פאר יום טוב, מעג מען עס טאן אום יום טוב.
וואס איז די משמרת:
די משנה האנדלט וועגן דעם אויפהענגען פון דער משמרת - א מין קארב אדער זייער וואס מען פלעגט זיך נוצן דערמיט אויסצונעמען די פסולת פון דעם ווײַן, און מען פלעגט עס אויפהענגען אויף דעם כלי. אין דעם אויפהענגען איז דא א חשש פון מאכן אן אוהל אדער פון פאררעכטן א כלי, וואס ווערן גערעכנט פאר אסור אום שבת און אום יום טוב. אזוי ווי מען האט עס געקענט אריינלייגן אין כלי נאך פאר יום טוב, שטעלט זיך די פראגע: אויב מען האט עס נישט געטאן, מעג מען עס אויפהענגען אום יום טוב?
די שיטה פון רבי אליעזר:
"תולין את המשמרת ביום טוב" - מען מעג אויפהענגען די זייער אום יום טוב, כאטש מען האט עס געקענט טאן פאר יום טוב.
"ונותנין לתלויה בשבת" - א זייער וואס איז אויפגעהאנגען אין א כלי פון פאר שבת, מעג מען אריינגיסן ווײַן דערין און עס דורכזייען אום שבת. כאטש דא איז פארהאן א מין ברירה און אפטיילונג, איז דאס נישט דער געוויינטלעכער וועג פון א בורר, און דעריבער איז די זאך מותר.
די שיטה פון חכמים:
"וחכמים אומרים: אין תולין את המשמרת ביום טוב" - מען טאר נישט אויפהענגען די זייער אין א כלי אום יום טוב, ווײַל מען האט עס געקענט טאן פאר יום טוב.
"ואין נותנין לתלויה בשבת" - מען טאר אויך נישט דורכזייען ווײַן מיט א זייער וואס איז שוין אויפגעהאנגען אין א כלי אום שבת, ווײַל לויט חכמים איז דא אין דעם א צורה פון בורר, אן אפטיילונג וואס איז אסור אום שבת.
"אבל נותנין לתלויה ביום טוב" - אום יום טוב מעג מען אריינגיסן ווײַן אין דער אויפגעהאנגענער זייער, ווײַל דאס איז פון דעם מין אוכל נפש, אן ענין פון גרייטן עסן וואס איז מותר אום יום טוב.
צוזאמענפאסונג: אין דער דאזיקער משנה האבן זיך רבי אליעזר און חכמים צעטיילט אין דעם דין פון מכשירי אוכל נפש וואס מען האט זיי געקענט טאן פאר יום טוב. רבי אליעזר איז מתיר אויפצוהענגען די משמרת אום יום טוב, און אויך אריינצוגיסן ווײַן אין דער אויפגעהאנגענער זייער אום שבת, ווײַל דאס איז נישט דער וועג פון א בורר. חכמים זענען אוסר דאס אויפהענגען אום יום טוב ווײַל מען האט עס געקענט טאן ערב יום טוב, און זענען אוסר דאס אריינגיסן אין דער אויפגעהאנגענער זייער אום שבת מחמת בורר, אבער זענען מתיר אריינצוגיסן אין דער אויפגעהאנגענער זייער אום יום טוב מדין אוכל נפש.