נגעים, פרק ג, משנה ג. דער פרק רעדט וועגן די מענטשן וואָס זענען פארבונדן מיט די הלכות פון נגעים: ווער איז שייך צו דער טומאה, ווער איז ראוי צו באטראכטן דעם פלעק, און ווי אזוי און ווען קומט פאָר די באזעטיקונג. אונזער משנה לערנט אונז אָפ א וואונדערליכע הלכה פון צײַט. עס זענען דא מאָמענטן אין א מענטשנס לעבן וואָס דער כהן קומט בכלל נישט קוקן, ווײַל די תורה אליין האָט נישט געוואָלט מען זאָל אים קאלקען זײַן שמחה.
"חתן שנראה בו נגע, נותנין לו שבעת ימי המשתה", א חתן וואָס באמערקט אויף זיך א נגע בעת די וואָך פון זײַן חתונה שמחה, גיט מען אים די זיבן טעג פון די משתה. די זיבן טעג האָבן פאר אים דעם דין פון א יום טוב, און דעריבער קומט קיין כהן נישט באטראכטן דעם פלעק כל זמן זיי דויערן.
דער רב ברענגט דעם מקור פונעם פסוק. די תורה שרייבט "וביום הראות בו", אין דעם טאָג וואָס עס ווערט אים געוויזן. דער פסוק האָט געקענט פשוט שרײַבן "ובהראות בו", בעת עס ווערט אים געוויזן. פארוואָס איז צוגעקומען דאָס וואָרט "יום"? צו לערנען אז עס איז דא א טאָג וואָס מען באטראכט יא, און עס איז דא א טאָג וואָס מען באטראכט נישט. איינער פון די טעג וואָס דער כהן קוקט נישט, איז ווען א מאן האָט ערשט חתונה געהאט און ער געפינט א פלעק אויף זײַן הויט. דער כהן טאָר עס נישט באטראכטן, ווײַל אזא באזעטיקונג וואָלט אים צעשטערט די זיבן טעג פון פרייד.
"לו ולביתו ולכסותו". די הקלה גייט ווײַטער פון דעם חתנס אייגענעם גוף. אויב א נגע האָט זיך באוויזן אין זײַן הויז, באטראכט מען עס נישט פאר די הלכות פון נגעי בתים, און אויב א נגע האָט זיך באוויזן אויף זײַן בגד, באטראכט מען דאָס אויך נישט, א גאנצע שבעת ימי המשתה.
"וכן ברגל, נותנין לו כל ימות הרגל". די זעלבע חשבון גייט אויך אויף יום טוב, און דאָרט גייט עס אויף יעדן איינעם, נישט נאָר אויף א חתן. מען וויל נישט צעשטערן א מענטשנס יום טוב. אויב א פלעק באווײַזט זיך בײַם אנהויב פון יום טוב, קומט דער כהן נישט ביז דער יום טוב איז אוועק, סײַ ווען דער פלעק איז אויף זײַן גוף, סײַ אויף זײַנע קליידער, סײַ אין זײַן הויז.
די משנה לערנט אונז דערמיט אָפ עפעס וועגן דעם אופן פון די דינים. כל זמן דער כהן האָט נישט ארויסגעזאָגט זײַן פסק, האָט זיך די טומאה נאָך נישט אנגעכאפט, און די תורה מאכט פלאץ פאר א מענטשנס שמחה, און לאָזט די באזעטיקונג ווארטן ביז זײַנע טעג פון שמחה זענען שוין הינטער אים.