דער הונדערט און אכציגסטער "חדר" אין דעם היכל פון היום־יום.
דער טאג פון 21 אייר, 36 לעומר, 5703.
שיעורים: חומש, בחוקותי, רביעי, מיט פירוש רש"י.
תהלים, 21 אין חודש, פון קאפיטל ק"ד ביז קאפיטל ק"ה.
תניא, אין דעם טאג ענדיגט מען קאפיטל מ"ט. דער שיעור הייבט זיך אן מיט די ווערטער "כי על" און ענדיגט זיך ביים סיום פונעם פרק.
דער טעגליכער פתגם איז גענומען געווארן פון א בריוו וואס דער רבי הריי"צ האט געשריבן דעם 26 אדר 5694, געווענדעט צו צעירי אגודת ישראל אין ריגא. אין יענער צייט האט זיך דער רבי הריי"צ געפינען אין ריגא אויף א באזוך, און זיי זענען געווען ביי אים אויף יחידות און האבן זייער געוואלט אז דער רבי זאל זיי אלעמען אויפנעמען אינאיינעם פאר הדרכה און א שמועס, אבער צוליב די קורצקייט אין צייט איז דאס נישט צושטאנד געקומען. א שטיקל צייט שפעטער האט זיי דער רבי הריי"צ געשיקט א בריוו, וואס פאנגט זיך אן מיט אן אנטשולדיגונג אז צוליב קורצקייט אין צייט האט ער זיי נישט געקענט אויפנעמען אלע אינאיינעם, און אין דעם בריוו דערגאנצט ער אלע פונקטן וואס ער האט געוואלט רעדן מיט זיי.
דער דאזיגער בריוו איז א גרונטליכער און וויכטיגער בריוו, און דער רבי ברענגט פון אים עטליכע פתגמים אין "היום־יום", אלע אין דער דאזיגער תקופה: דעם 7 אדר א' איז געברענגט געווארן דער ערשטער טייל פונעם בריוו, דעם 26 אדר א' - זיין צווייטער טייל, און היינט, 21 אייר, ווערט געברענגט זיין סיום.
דער אינהאלט פונעם בריוו בכללות איז זיי צו דערוועקן ווי אזוי דער עיקר עבודה פון א איד אויף דער וועלט איז צו באלייכטן די וועלט. א איד דארף וויסן אז ווען דער קדוש-ברוך-הוא פירט אים צו בהשגחה פרטית אלערליי מצבים און סיטואציעס - און אפילו זאכן וואס זעען אויס צופעליג - איז אלץ מיט אן אלקית'דיגער השגחה וואס צילט אז ער זאל אנקומען צו מצבים וואס ער דארף אויסנוצן, ווייל זיין תכלית איז צו באלייכטן די וועלט און אויפטון אויף זיין ארום. דאס איז דער אינהאלט פונעם בריוו צו זיין גאנצער לענג.
דער סיום פונעם בריוו איז דער טעגליכער פתגם, ממש פאר דער חתימה. און אזוי שרייבט דער רבי הריי"צ: "על כל אחד ואחד לדעת, כי הוא יתברך בהשגחתו הפרטית נותן לכל אדם האפשרות להעביר רצון העליון יתברך מן הכח אל הפועל". יעדער איד דארף וויסן אז יעדער איינער איז בכוח אויסצופירן דעם רצון פונעם קדוש-ברוך-הוא אין א מעשה בפועל, און דער קדוש-ברוך-הוא פירט אים אן מיט השגחה פרטית אנצוקומען צו דעם ציל - "בקיום המצוות ובחיזוק היהדות והקדושה בכל עת ובכל מקום שהוא". שטענדיג, אין יעדעס ארט וואס דו געפינסט זיך, פירט דיר דער קדוש-ברוך-הוא צו אז דו זאלסט מצליח זיין אויפצוטון דיין שליחות. "ואין הדבר תלוי אלא בעבודתו" - וואס דו דארפסט טון איז פשוט טון דיין עבודה, אבער וויסן אז פון אויבן איז אלץ גרייט.
אין א געוויסער מאס קען מען זאגן אז דער פתגם איז א המשך צום פתגם פונעם פריערדיגן טאג, 20 אייר. כאטש וואס דער פריערדיגער פתגם איז גענומען געווארן פון אן אנדער בריוו, פון אן אנדער צייט און צו אן אנדער מענטש, איז זיין אינהאלט געווען אז מען טאר נישט געבן קיין תירוצים פארוואס מען קען נישט טון די עבודה, נאר אדרבה - מען דארף אריינלייגן כוחות און טון מיט קירוב הדעת און מצליח זיין. בהמשך צו דעם, איז דער אינהאלט פונעם טעגליכן פתגם דער זעלבער אינהאלט: אז א איד דארף וויסן אז דער קדוש-ברוך-הוא גיט אים שטענדיג די מעגליכקייט צו דורכפירן די זאך און מצליח זיין.