TheWholeTorah.aiBeta

עוקצין פרק ב׳, משנה ה׳: די דרײַ שאלעכץ פון אַ ציבעלע

עוקצין, פרק ב׳, משנה ה׳. דער פרק רעדט וועגן די חלקים פון אַן אוכל וואָס קיינער עסט זיי נישט, און פונדעסטוועגן האָבן זיי אַ דין פון אוכל צוליב דעם וואָס זיי טוען פאַר דעם אוכל: אַ יד, אַ הענטל וואָס דורך דעם נעמט מען אָן דעם אוכל, און אַ שומר, וואָס דעקט צו און היט אָפּ דעם אוכל. אַזאַ חלק ווערט באַהאַנדלט פּונקט ווי דער אוכל וואָס ער באַדינט: ער איז מקבל טומאה מיט אים, ער איז מטמא ווײַטער, און ער איז מצטרף מיטן אוכל צום שיעור כביצה, דער שיעור אוכל וואָס מען דאַרף האָבן איידער דער אוכל קען מטמא זײַן עפּעס אַנדערש. אונדזער משנה ברענגט רבי יהודה, וואָס נעמט דעם כלל און איז אים מחיל אויף אַ ציבעלע, אַ שאָל נאָך אַ שאָל.

„רבי יהודה אומר, שלש קליפין בבצל" - רבי יהודה טיילט אײַן דרײַ אויסערלעכע שאָלן אין אַ ציבעלע, און ער פּסקנט אויף יעדע איינע באַזונדער, לויט וויפל שמירה זי גיט טאַקע.

„הפנימית, בין שלימה בין קדורה, מצטרפת" - די אינערסטע פון די דרײַ, סײַ אויב זי איז גאַנץ, סײַ אויב זי איז דורכגעלעכערט, איז מצטרף מיט דער ציבעלע. אויך דורכגעלעכערט ליגט זי נאָך אָן דער ציבעלע און שיצט זי אָפּ, דעריבער בלײַבט זי אַ שומר און מען רעכנט זי צוזאַמען מיט דער ציבעלע צום נויטיקן שיעור כביצה פאַר מטמא זײַן.

„האמצעית, שלימה מצטרפת, וקדורה אינה מצטרפת" - בײַ דער מיטלסטער שאָל הענגט אַלץ אָן אין וואָסער מצב זי איז. כל זמן זי איז גאַנץ און נישט צעבראָכן, איז זי אַן אמתע דעקונג פאַר דער ציבעלע, און דערפאַר איז זי מצטרף מיט איר. אָבער אַז מען האָט אין איר געמאַכט אַ לאָך, קען זי מער נישט אָפּהיטן די ציבעלע; איר דין פון אַ שומר פאַלט אַוועק, און זי איז נישט מצטרף צום שיעור.

„והחיצונה, בין כך ובין כך טהורה" - די אויסערסטע שאָל, דאָס פּאַפּיר־דינע הײַטל, איז טהור אין בײדע פאַלן. זי שיצט גאָרנישט אָפּ, און זי האָט נישט קיין שום דין פון דער ציבעלע, דעריבער ווערט זי בכלל נישט טמא, און זי העלפט אויך נישט אויספילן דעם שיעור כביצה וואָס וואָלט געגעבן אַ טמאער ציבעלע די כח מטמא צו זײַן עפּעס אַנדערש.

רבי יהודה'ס דרײַ־טייליקע אײַנטיילונג ווײַזט ווי גענוי דער דין איז אויסגעמאָסטן: ניט דער נאָמען „שאָל" איז דער עיקר, נאָר די אמתע שמירה וואָס זי טוט. אַ שאָל וואָס היט אָפּ דעם אוכל איז אַליין אוכל; אַ שאָל וואָס האָט פאַרלוירן איר כח צו היטן, אָדער האָט עס קיין מאָל נישט געהאַט, שטייט לגמרי אינדרויסן פון דעם אוכל.