פרה, פרק ה', משנה ב'. דער פרק רעדט וועגן די כלים וואס מען נוצט ביים צוברייטן די מי חטאת, דאס וואסער וואס אין איר לייגט מען אריין דעם אַש פון דער פרה אדומה. אונזער משנה נעמט זיך צו א פרט וואס שטעלט זיך אויף נאכדעם וואס א כלי איז שוין געטובלט געוואָרן אין א מקוה: דאס וואסער וואס בלייבט נאך אנגעקלעבט אינעווייניק אין דעם כלי.
די משנה לערנט: "המטביל כלי לחטאת במים שאינן ראויים לקדש, צריך לנגב", ווער עס טובלט א כלי פון חטאת אין וואסער וואס איז נישט פאסיג צום קידוש, דהיינו צום מקדש זיין די מי חטאת, מוז אויסווישן דעם כלי. "במים שהם ראויים לקדש, אינו צריך לנגב", האט די טבילה פאסירט אין וואסער וואס איז יא פאסיג צום קידוש, דארף ער בכלל נישט אויסווישן. "אם להוסיף לתוכו מים מקודשים, בין כך ובין כך צריך לנגב", אבער אויב מען וויל אריינגיסן אין דעם כלי וואסער וואס איז שוין מקודש געוואָרן מיטן אַש, דארף מען אויסווישן סיי אזוי און סיי אזוי.
אין וואספארא וואסער האט מען עס געטובלט?
די רייד גייען וועגן א כלי וואס איז צוגעברייט געוואָרן פאר דער חטאת, מען זאל אים אנפילן מיט וואסער און עס מקדש זיין מיטן אַש פון דער פרה אדומה. איידער מען נוצט אים טובלט מען אים, און די פראגע איז אין וואספארא וואסער מען האט אים געטובלט.
אויב מען האט אים געטובלט אין וואסער וואס איז נישט טויגליך פאר דעם קידוש פון די מי חטאת, דאס הייסט פשוט'ע מקוה וואסער און נישט וואסער וואס איז געשעפט געוואָרן פון א קוואל, איז דאס וואסער וואס בלייבט אינעווייניק אין כלי א פראבלעם, און ער מוז דעם כלי אויסטרוקענען איידער ער נוצט אים.
אויב אבער די טבילה איז געווען אין וואסער וואס איז אליין טויגליך פאר דעם קידוש, דהיינו קוואל וואסער, איז גארנישט שלעכט אנגעקלעבט אויף די ווענט פון דעם כלי, און ער דארף אים אינגאנצן נישט אויסטרוקענען.
ווען מען גיסט אריין מקודש'ט וואסער
די לעצטע הלכה איז שטרענגער. אויב מען ברייט צו דעם כלי אז מען זאל אריינגיסן אין אים וואסער וואס איז שוין מקודש געוואָרן מיטן אַש, אריינגעגאסן פון אן אנדער ארט, דעמאלט, סיי אין וועלכע וואסער מען האט אים געטובלט, טויגליך אדער נישט טויגליך, מוז מען דעם כלי פריער אויסטרוקענען.
די אויסזאג פון דער משנה איז טיפיש פאר די הלכות חטאת: אפילו א פאר טראפנס וואס בלייבן אויפן דנא פון א כלי ווערן גענוי אפגעוואויגן, ווייל די טהרה און די שלימות פון די מי חטאת הענגען אָפּ אין פרטים וואס אין אן אנדער ארט וואלט מען זיי בכלל נישט באמערקט.