עירובין, פרק ד', משנה ג'. די משנה רעדט וועגן איינעם וואס איז ארויסגעגאנגען אויסער תחום מיט רשות - דאס הייסט, מיט אן היתר פון זייטן ההלכה.
וואספארא פעלער זענען דא וואו מען גייט ארויס מיט רשות?
איינער וואס גייט ארויס צו עדות זאגן אז ער האט געזען די נייע לבנה צוליב קביעת ראש חודש - א זאך פאר וואס מען מעג ארויסגיין.
איינער וואס גייט ארויס צו ראטעווען מענטשן פאר א שריפה.
איינער וואס גייט ארויס צו ראטעווען פאר א גיס בוזז (א רויב-חיל) - פעלער וואו חז"ל האבן מתיר געווען ארויסצוגיין צוליב דער סכנה, אדער אז אזוי איז נקבע געווארן אין ההלכה.
"ואמרו לו כבר נעשה מעשה":
נאכדעם וואס ער איז ארויסגעגאנגען, לאזט מען אים וויסן אז די זאך איז שוין ערלעדיגט און מען דארף עס נישט: דער גיס איז אריבער, די שריפה איז פארלאשן געווארן, אנדערע האבן שוין עדות געזאגט אויף ראש חודש און האבן אים מקדש געווען. הגם אז געווענליך איינער וואס גייט ארויס אויסער תחום האט נאר פיר אמות, דא, ווייל ער איז ארויסגעגאנגען מיט רשות, האבן די חכמים געזאגט אז ער האט "אלפיים אמה לכל רוח" פון דעם ארט וואו ער האט זיך דערוואוסט אז מען דארף עס נישט.
"אם היה בתוך התחום - כאילו לא יצא":
און אויב, כאטש ער איז ארויסגעגאנגען פון זיין אריגינעלן תחום, זענען די נייע צוויי טויזנט אמות וואס ווערן געמאסטן פון זיין שטעל-ארט בשותפות מיט די צוויי טויזנט אמות פון וועלכע ער איז ארויסגעגאנגען - זעט מען אים אן כאילו ער איז בכלל נישט ארויסגעגאנגען. ער קען זיך אומקערן צו זיין אריגינעלער שטאט און זיין ווי איינער פון די מענטשן פון יענער שטאט, וואס האט צוויי טויזנט אמות לכל רוח אויסער דער שטאט.
"כל היוצאין להציל חוזרין למקומן":
די משנה איז מבאר אז דער יסוד פון דער קולא ווערט געלערנט פון א נאך א קולא וואס מיר געפינען: יעדער וואס גייט ארויס אויסער זיין תחום כדי צו ראטעווען אנדערע, מעג זיך אומקערן צו זיין ארט. און בפרטות: אפילו אויב זיי זענען ארויסגעגאנגען מיט זייערע כלי נשק, מעגן זיי זיך אומקערן און זיי מיטברענגען. אט האבן מיר אז ווען עס רעדט זיך פון די וואס גייען ארויס צו ראטעווען נפשות, זענען די חכמים מקיל אין א גרויסער מאס, ביז אזוי ווייט אז מען איז מתיר זיך אומצוקערן מיט די כלי נשק.
לסיכום: מכח דער קולא האט מען אים מתיר געווען צוויי טויזנט אמות פון דעם ארט וואו ער האט זיך דערוואוסט אז מען דארף עס נישט; און כל זמן די צוויי טויזנט אמות זענען בשותפות מיט זיינע אריגינעלע צוויי טויזנט אמות, מעג ער זיך אומקערן אריין אין דער שטאט און זיין דארטן ווי איינער פון די בני העיר, און באקומען צוויי טויזנט אמות פון דעם ראנד פון דער שטאט.